Cemalettin Bey...
1995 yılında Bolu Merkez Meslek Lisesinin elektrik bölümünde öğretmenlik yapmaya başladım.
1985 yılında mezun olduğum lisede 10 yıl sonra mesai yapmak müthiş, anlatılmaz bir duygu idi.
Kendilerinden ders aldığım 20 kadar eğitimci ile aynı havayı soluyordum...
Rol modeli olarak benimsediğim, vatansever, bilimsever, idealist pek çok öğretmen burada idi...
Bu okula gelmeden evvel Uzunköprü, Erbaa, Manisa meslek liselerinde vazife yapmıştım.
Bolu EML adeta bir fabrika gibiydi. Şimdi o aroması yok oldu. Okul bilimden, akıldan, vizyondan, estetikten koptu. Tatsız, yavan, bayat ekmek, soğuk çorba formunu aldı. İdarecilerinin çapı, evsafı, bilimsel düzeyi düştü.
Okul, kitap, makale, tez, proje, patent, buluş, yenilik üretemez oldu. Adı duyulmuyor artık...
1995-2007 yılları arasında 12 yıl mesai yaptım bu okulda... Hiç izin almadım, hiç rapor almadım, CIA kuklası ajan yapılara yanaşmadım. Maklubeci soytarılara yaltaklanmadım. Gladyo köpeği Fetö itinin yalakalarından olmadım.
Cemalettin Bey ile bu okulda tanıştım. Kendisiyle ilgili çok anı var bellegimde... Bu yazıda olumlu olanları ileteyim...
Çalışkan idi. Soyadı gibiydi. Titizdi. Araştırmacı idi. Sakin mizaçlı idi. Hatalı olanları affetmezdi. Karadenizli mizacı vardı. Az konuşurdu. Asker gibi idi.
Kendisine Allah'tan rahmet diliyorum. Saygıyla, hürmetle önünde eğiliyorum.
